E que hai das novas
masculinidades xordidas nos 70s?
Falo de “Tal como éramos” e de Woody Allen nesa época. Homes que falan de sentimentos, entre
eles moitos de inseguridade, que se expoñen e ás veces perden.
Son testemuña dunha novidade, de novas formas de relacionarse.
Falaba hai nada de The Last Duel e de que pese a boa factura faltábame algo na realización do filme. Ese algo que me faltaba teno The Green Night. Trátase dunha fantasía medieval de carácter onírico. A estética do filme serve á fin da liberación narrativa. O maior pecado dos filmes de época é a atadura da recreación. En The Duellists duelistas a luz, a sombra e a cor fan que o noso padal se embriague do espírito do romanticismo. En The Green Night a estética naif fálanos na linguaxe céltica medieval, onde a raposa fala, os xigantes reparan en nós e un cabaleiro verde outorga cabalaría. Tamén unha especie de teoría estética sobre a contraposición do verde e o vermello.
Me doy cuenta de que kitikrit está pasando a modo culebrón, será el verano. Decíamos que las nuevas formas de encontrarse están en twitter y youtube. Lo que predomina entre el grupo de chicas que os voy a presentar ahora es twitter. Lo que os voy a contar ahora es lo que he aprendido mediante el visionado compulsivi de actuaciones y entrevistas colgadas en youtube: exite una performance y de posé en gran parte de ellos; también exponen elementos que forman parte más general de su vida, exposición que está cambiando aquello que se entiende por esfera pública/privada.
Hace unos días he discutido en twitter sobre ideología, economía y ciencia con José Luis Ferreira. No salí muy bien parado dado que mi ilustre oponente me dejó en la estacada supongo que debido a lo peregrino de mis argumentos. La discusión fue propiciada por mí. Compartí un enlace en el que Eric Schliesser hacía referencia a la ideología implícita (creencias tácitas) que acompañan muchos de los trabajos considerados como más científicos en Economía. En concreto creo que había un párrafo clave: As a discipline econonomics is also not insensitive to empirical evidence. But it does not follow that it is not ideological. Our very hard-nosed, data-driven contemporary economics is in a very bad position to explore alternative regimes with dramatically different institutions/norms. For example, one need not be a Marxist or an Austrian economist, to recognize that such explorations may well be useful in light of the fact that, say, the working of contemporary central banks ...
Comentarios
Publicar un comentario